Pismo w sprawie kroków prawnych po otrzymaniu decyzji ZER

Drukuj
Utworzono: 25 luty 2017
Administrator2 Odsłony: 580

Szanowni Państwo publikujemy poniżej odpowiedź Pani Prezes Sądu Najwyższego Prof. M. Gersdorf na pismo jednego z naszych kolegów odnośnie kolejnych kroków prawnych po otrzymaniu decyzji ZER - PROSIMY O UDOSTĘPNIANIE!:

Sąd Najwyższy Rzeczypospolitej Polskiej

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego
Prof. dr hab. Małgorzata Gersdorf

Szanowny Panie

w odpowiedzi na Pana pismo, zawierające prośbę o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2016 r. poz. 2270, dalej jako „ustawa nowelizująca"), uprzejmie informuję, że podobne regulacje prawne były już przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

 

W wyroku z dnia 24 lutego 2010 r„ sygn. K 6/09, OTK ZU 2010, nr 2A, poz. 15, Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 13 ust. 1 oraz 15b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (dalej jako „ustawa nowelizowana") są zgodne z art. 2, art. 10, art. 30 i art. 67 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie są niezgodne z art. 42 Konstytucji.

Z kolei w decyzji z dnia 14 maja 2013 r. wydanej w sprawie ze skargi nr 15189/10 Adam Cichopek i n. przeciwko Polsce Europejski Trybunał Praw Człowieka nie dopatrzył się naruszenia art. 1 protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, ani art. 3, art. 6 ust. 1 i 2, art. 7, art. 8 i art. 14 tejże Konwencji.

W sprawach leżących u podstaw tych rozstrzygnięć formułowano zarzuty podobne do zarzutów zawartych w Pana piśmie.

Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy nowelizowanej, od każdej decyzji organu emerytalnego w przedmiocie ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego lub wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia, przysługuje odwołanie do właściwego sądu powszechnego, według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r„ poz. 182 ze zm.).

Dotyczy to także przypadku wydania z urzędu decyzji w przedmiocie ponownego ustalenia wysokości świadczeń, o których mowa w art. 15c lub art. 22a ustawy nowelizowanej w sytuacji opisanej wart. 2 ustawy nowelizującej.

W przypadku złożenia takiego odwołania skarżący może podnosić wszelkiego rodzaju zastrzeżenia, zarówno te odnoszące się do oceny spełniania ustawowych przesłanek wydania tego typu decyzji, jak i podstaw prawnych, na których została ona oparta (w tym dotyczących ich zgodności z Konstytucją RP).

Zarzuty te będą podlegać ocenie sądu ubezpieczeń społecznych, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu II instancji - także Sądu Najwyższego.

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę, że aktualność zachowują zastrzeżenia sformułowane w opinii do projektu ustawy nowelizującej z dnia 9 grudnia 2016 r., która została sporządzona na podstawie art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz. U. z 2016 r„ poz. 1254 ze zm.). jej treść dostępna jest na stronie internetowej Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w zakładce dotyczącej druku sejmowego nr 1061.

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej KLIK.

Akceptuje pliki cookie z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information